دیوارنگاره جدید شیراز؛ بازخوانی اقتدار تاریخی ایران در پاسخ به اظهارات روبیو

ایده دیوارنگاره جدید نصبشده در شیراز با الهام از سنگنگاره بیستون شکل گرفته است؛ اثری تاریخی متعلق به حدود ۵۲۰ سال پیش از میلاد مسیح که در آن داریوش اول، ۹ یاغی و شورشی را به بند کشیده و اقتدار و حاکمیت خود را به نمایش گذاشته است.
این دیوارنگاره، بازخوانی تصویری اقتدار تاریخی ایران و تأکیدی بر تداوم این اقتدار در دوران معاصر است. در طراحی این اثر، تلاش شده است با استفاده از زبان هنر، روایتی از تاریخ، حاکمیت ملی و ایستادگی ایران در برابر آنچه گزافهگوییهای روبیو درباره ایران دانسته شده، ارائه شود.
در بخش سمت راست دیوارنگاره، ترامپ، نتانیاهو و روبیو در امتداد طنابی به تصویر کشیده شدهاند؛ طنابی که به گردن یاغیان و متجاوزان به خاک ایران انداخته شده است. این ترکیب با ارجاع مستقیم به سنگنگاره بیستون، بر مفهوم مقاومت ایران در برابر متجاوزان و دفاع از حاکمیت ملی تأکید دارد.
در بخش دیگر اثر، آقای ذوالفقاری، آقای بقایی و چهرهای از جامعه عشایری ایران با تفنگ برنو دیده میشوند. در روایت ارائهشده برای این دیوارنگاره، این سه شخصیت نماد سه ضلع اقتدار و ایستادگی ایران معرفی شدهاند: میدان، دیپلماسی و مردم.
قرار گرفتن آقای ذوالفقاری، بهعنوان نماینده حوزه نظامی، در کنار آقای بقایی، نماینده حوزه دیپلماسی، و چهره عشایری مسلح به برنو، بیانگر این نگاه است که اقتدار ملی بر پایه همراهی و انسجام این سه ضلع شکل میگیرد. بر اساس این روایت، دولت از ملت جدا دیده نمیشود و مردم در کنار دولت و میدان، بخشی جداییناپذیر از ایستادگی و دفاع از سرزمین ایران هستند.
در ادامه این اثر، جملهای نیز درج شده که برگرفته از توییت آقای محسن رضایی است. این جمله با اشاره به تاریخ ایران، بر استمرار اقتدار و هویت تاریخی کشور تأکید میکند.
طراحان دیوارنگاره هدف از خلق آن را صرفاً پاسخگویی به اظهارات مقامات آمریکایی و اسرائیلی عنوان نکردهاند. بر اساس توضیح ارائهشده، هدف اصلی، تکیه بر یک نماد تاریخی ماندگار برای نشان دادن پیوند میان گذشته و امروز ایران و یادآوری ریشههای تاریخی اقتدار سرزمینی، حاکمیت ملی و ایستادگی مردم بوده است.
این اثر با قرار دادن نشانههایی از تاریخ ایران در کنار چهرهها و مفاهیم سیاسی و اجتماعی امروز، تلاش میکند تصویری از استمرار هویت تاریخی کشور ارائه دهد؛ تصویری که در آن میدان، دیپلماسی و مردم در کنار یکدیگر، عناصر شکلدهنده به اقتدار ملی معرفی میشوند.
